O wykrojnikach słów kilka

Czasem mamy dość prostych kształtów i standardowych formatów w naszej pracy. Chcemy dać ponieść się fantazji lub specyfika produktu wymaga od nas uzyskania kształtu innego niż standardowy arkusz.

W takim wypadku będziemy korzystali z wykrojnika. W uproszczeniu oznacza to, że praca po druku będzie wycinana według dostarczonego kształtu, mogą to być zaokrąglone rogi, ale również obrys człowieka, towaru, pojazdu lub siatka pudełka.

Dla klienta i projektanta wykrojnik jest przede wszystkim linią zaznaczoną na projekcie, dla nas jednak ma on głównie postać fizyczną. Jest to forma drewnianej podstawy w której przy pomocy technologii CNC żłobione są rowki, które służą do mocowania różnego rodzaju „noży”.

W projekcie natomiast jest to po prostu kształt zaznaczony linią w dowolnym nieużywanym w innym jego miejscu kolorze Pantone z naniesionym atrybutem „nadruk obrysu” (ang. overprint). To pozwala nam na łatwe wyizolowanie siatki.

W zależności od potrzeby możemy zastosować:

  • linie tnące (noże) – stosuje się je tam, gdzie konieczne jest przecięcie materiału (najczęściej obrys zewnętrzny opakowania). Są to linie stalowe zaostrzone na jednej krawędzi. Występują w różnych wysokościach, szerokościach i rodzajach ostrza w zależności od wykrawanego materiału. Najczęściej używane są noże o wysokości 23,8mm i grubości 0,7mm
  • linie nagniatające (bigi) – są to jakby „tępe” noże – zamiast ostrza mają zaokrągloną krawędź.
    Stosuje się je wszędzie tam gdzie materiał trzeba zagnieść lub załamać np. ścianki pudełka.
    Podobnie jak w przypadku noży dostępne są ich różne wysokości i grubości. Parametry te także dobiera się w zależności od wykrawanego materiału.
  • Linie perforacyjne (perforacje) – linie tnące ale z przerywanym ostrzem. Używa się ich jeśli z pewnych względów, nie można zastosować bigi lub np. do nacięcia kuponów do późniejszego ich odrywania. Możliwe są różne rozstawy długości naprzemiennie cięcia i przerwy. Aby wykonać np.: kupon promocyjny do oderwania – taki jak w książkach telefonicznych albo czasopismach – użyjemy perforacji, w której cięcie to np. 2 mm, a przerwa 1 mm. W opakowaniu z grubej tektury falistej, aby ułatwić zaginanie, zamiast bigi także zastosujemy perforacje, ale w innej konfiguracji np.: 15 mm cięcia i 15 mm przerwy.

Przy projektowaniu z użyciem wykrojnika musimy pamiętać o pewnych ograniczeniach. Jednym z ważniejszych jest odległość pomiędzy ostrzami, która powinna wynosić minimalnie 3 mm. Powinniśmy pamiętać również, że niewielkie ostre elementy mogą zostać niedokładnie wycięte.

Reklamy